Дебай-хюккел теориясы
Дебай-хюккел теориясы (дхт) - электролиттер чектүү суюлтулган эритмелеринин статистикалык теориясы ДХТ б-ча нейтралдуу электролит, диэлектрдик өткөрүмдүүлүгү E>1 болгон эриткичте тараган катион жана аниондон турат. Заряды Ziе болгон ар бир ион, иондук атм. менен курчалган борбордук ион сыяктуу каралат. (Zi- иондун зарядынын саны, e-электрондун заряды). Иондук атм-нын жалпы заряды абсолюттук мааниси б-ча борбордук иондун зарядына барабар, бирок белгиси карама-каршы. Борбордук ион менен тыгыздыгы жогору болгон иондук атм-нын ортосундагы аралык Дебай экрандаштыруу радиусу деп аталат.
8pe2
ra-2=J
e kT
e - эритменин диэлектрдик өткөрүмдүүлүгү, k - Больцман туруктуу саны, T-темп-ра, J=0,5SNiZi (Ni-i- иону көлөмдүк концентрациясы) - эритменин иондук күчү. Теория П. Дебай жана Е. Хюккел тарабынан 1922-ж. иштелип чыккан.
Колдонулган адабияттар
[түзөтүү | булагын түзөтүү]- Химия: Энциклопедиялык окуу куралы/Мамлекеттик тил жана энциклопедия борбору, 2004. - 422 б. ISBN 9967-14-021-6