Өмүрбек Карабеков

Wikipedia дан
Jump to navigation Jump to search
 «Ырлар менин жан-дүйнөм!»
	       
          "Апама" 

Ааламдын ыйык заты «апа» тура,

Арнаймын ушул ырды мен апама.

Анткени мен учун ал эң ыйыгым,

Алдейлеп мени багып , жакшы өстүрүп.

Ар убак эркелетип, таалим берген,

Апакем мээримдуум да , чон сыймыгым.

Аман бол, эч ооруба, болбо капа,

Ар дайым кубанып жур, бол бакытта.

Абайла ден соолукту эч карыба,

Аллахым омур берсин, жаштык берсин.

Апакем асыл затым ыйыгыма,

Анткени « сиз» керексиз баарыбызга !

11.11.11- жыл



Алтын энем!

Ай нурундай мээрими тегиз тийген.

Ак пейили дуйнону жарык эткен,

Ааламдагы эң ыйык зат кайсы десен.

Ал мен учун эн кадырлуу,

Асыл энем!


Аппак гулдой дуйнонун коркун ачкан.

Акуу сымал жердеги колдо сузгон,

Ааламдагы эн сулуу зат кайсы?- десен.

Ал мен учун эң сулуу зат,

Алтын энем!


"Кыргыз калкым"

Карасак кары тарых барактарын,

Коробуз сан миндеген кан акканын.

Кысталыш , кыйынчылык замандарда,

Кыйналып кун кечирген кыргыз калкым.

Кай бирде карангы тун каптап элди,

Кай бирде душман талап , ээлеп жерди.

Кырылып бири калбай жок болоордо ,

Кыргызды кудай таалам сактап келди.

Коксошуп эркиндиктин учкундарын,

Каалашат эркин мекен, эркин жанын.

Канчалык кысталышта турса дагын,

Кайратын жоготкон жок кыргыз калкым.


Коп куткон эркин жашоо жетип келди ,

Кооз жайлоо Ала-Тоону мекендеди.

Көөдөндө толуп турган арман-мундар,

Кез-кезден унутулуп кете берди.

Куштары эркин сайрап кок асманда,

Кампасы толдуп буудай, эгин – данга.

Кемчилик толукталып ар бир жанда,

Кубаныч омур сурду Кыргызстанда.

Кок кашка сууларга бай кен мекеним,

Кооз жерди мекендепсин кыргыз элим.

Коркомун мындан дагы арта берип,

Кудайым кайратына дем-куч берсин.

Кадырман туптуу элим, жалпы журтум ,

Кулунун айтканына конул бургун.

Кыргыздын тилин сакта , элин сакта,

Кайрылып айтаар созум ушул гана.

Каалаймын сага бардык жакшылыгым ,

Корктуулук онуп-осуу бут бардыгын.

Куулонуп элим учкун, канат каккын,

Когоргун , бийиктегин кыргыз калкым!

	  Жаз 

Жадыраган жаз мезгил,

Жаш бобоктой суйкумдуу.

Жап - жашыл болуп жакшына,

Жарашыктуу кийими.


Жазында дуйно шанданып,

Жайнап туркун кооз гулдор.

Жасалгалап койгондой,

Жерде осот жайкалып.

Жаздын жыты анкыган,

Жайлоонун жыты жагымдуу.

Жибектей майин сезилген,

Жаз жели согот бир сырдуу.


Жазында куштар сайрашып , Жакшылыкты чардашып.

Жашара тушот жер дагы, Жазында аалам жанданып.


           Күз  

Тып-тып этип тамчылар,

Ношорлойт жааган жамгырлар. Конур куз кирип келгенде,

Жап-жашыл болгон жалбырак . Боёнуп сары-кызгылтка,

Шамалга учат калдырап.



Уй оттоп жургон адырлар,

Кой эчки баскан кен кырлар.

Ээнсиреп озу калгандай,

Жымжырттык басып дуйнону. Капалуу болуп корунот,

Конулу чоккон адамдай.

Керемет экен конур куз, Шамал да болуп , жамгыр жаап.

Суусап , куурап чалдыккан,

Осумдуктор, жайыттар

. Каалаганча суу ичип,

Жер эне да кубанат.

Уроондор бышып жетилип,

Дыйкандар эгин жыйнашат.

Берекелуу кузундо ,

Дурум дуйно тамак-аш.

Дасторкондо коп болуп,

Баардык эл жыргап кубанат!


    Ысык  -  көл  баяны.

Кок мелжип курчап Ала-Тоо,

Тундугунон кунгойу.

Туштугунон тескейи,

Коркому козду талдырган. Когултур корктуу Ысык-Кол,

Кыргыздын асыл бермети .

Кол баянын сага айтам, Кулак салып тындасан.

Сан мин жыл мурда ата-бабам,

Жердешип ыйык мекенди.

Айкол Манас коргогон,

Колумду жана жергемди.

Кайрылсак дагы башкага,

Биринен-бири башкача.

Баяндар бар коп гана,

Алардын карап ичинен.

Мен айтайын илгерки,

Уламыш бар эзелки.

Болгон экен бир селки,

Ай десен айдай корунгон .

Кун десен кундой жаркыган,

Гул десен гулдой буралган.

Аккуу сымал жердеги,

Жашаган экен бир селки.

Суйуптур эки жигит,

Ашыгып ал сулууга.

Тандагын мени дешип,

Эки шер урушуп кетет.

Кыялбай кыз аларды,

Соз айтпайт , жооп да бербейт.

Бир куну бул талашты ,

Жигиттер чечмек болуп.

Эроолго чыгышыптыр ,

Бир-бирин жыкмак болуп.

Экоосу урушуптур ,

Экоосу тен олуптур.

Бул даатка кыз чыдабай,

Ыйлаптыр куну-туну.

Кайгысын бут чыгарып,

Коз жашы кол-шал болуп.

Ушундан калган тура,

Кол суусу туздуу болуп.



        Ата - Журт

Ата-Журтум туулуп оскон мекеним,

Молтур , тунук суунду далай ичкенмин.

Корком колун , кооз жеринди аралап,

Сенде отту таттуу бала кездерим.

Арнадым мен сага ушул ырымды,

Журоктогу болгон бардык сырымды.

Ырыска бай, шатыкка бай мекеним ,

Кабыл алгын ушул менин белегим.

Ата-журтум эртенисин элимдин,

Онуп-оскун алга кадам шилтегин.

Кайгынды да капанды да унуткун,

Бийиктерге канат куулоп сен учкун.

Кыялымда эн корктуусун баарынан,

Бут кооздукту бир озуно батырган.

Сен озунсун керемети ааламдын,

Эң кооз кылып «Алла» озу жараткан.

Ата-бабам ардактаган баарынан,

Ала-Тоон бар кок аскасын кар баскан.

Ысык –Колун жээке уруп толкунун,

Кышын , жайын ком-кок болуп чалкыган.

Булар менин кыргызымдын сыймыгы,

Мекенимдин куттуу тору ырысы.

Жашап келет жыл отсо да жашарып,

Канчалаган кылымдарды картайтып.


Кооз жайлоонду коптор коруп суктанган ,

Булак агып , булбул кокто ун салган.

Гул жайнаган берекелуу жеринди,

Жада калса мен озумдон кызганам.

Сен жонундо далай акын ыр жазган ,

Сени суйуп коп ырчылар ырдашкан.

Ажайып бир кооздугуна суктанып ,

Сени суйуп мен да «сен» деп ыр жазам.

Алыс барсам кусаа болуп озуно,

Салкын торун , таза абанды сагынам.

Эстейм дайым сенде откон кундорду,

Кайра эле мен сен тарапка талпынам.

Ал убакта биз бойтойгон чыт курсак,

Алма бакта ойноочубуз жашынмак.

Балалыктын таттуу кунун откоруп,

Сенде остук Ата-Журтум биз куунап.


Билем сенин мунозунду билемин , Торолгондон сенде жашап келемин.

Ата-Журтум мунозунду окшотом

Баласына мээрим токкон эненин.

Мунозунду дагы копко окшотом , Бул дуйнонун жакшылыгын коштогон .

Мээримдуулук , боорукерлик сапатты , Синирип “сен” бир озуно топтогон .

Сен бар учун бул жашообуз кооз болгон ,

Турмушубуз уланган да онолгон.

О , Ата – Журт сен жок болсон эгерде ,

Анда жашоо ошол замат токтогон !


Ата – Журтум менин асыл турагым ,

Мага ыйык сууларын да турпагын.

Кетпей дайым ыроолосун бакыт , кут ,

Шанга болон , бизди остургон Ата – журт !!!

12.12.12 жыл

Айкөл Манас!

Ааламда аз айколдор ,

Айколдордун ичинен .

Барктуусу да нарктуусу ,

Айкол баатыр Манас бар .

Оз мекенин аздектеп ,

Эли – журтун коргогон .

Коп душмандар кас болуп ,

Коз артышып келсе да .

Бир да коркуп койбостон ,

Жоо жарагын карманып . . Кастанганга бет алып,

Найза , кылыч ойноткон .



Анык баатыр Шер Манас ,

Эч нерседен коркпогон .

Эли учун жан берип ,

Элдин камын ойлонгон .

Айкол баатыр бабамды ,

“Алла “ озу колдогон .

Кыргыз учун жаралган ,

Кудирет куч жараткан .

Калын кыргыз журтуна ,

Белек го дейм Алладан .

Бабам учун дуйного , Сыймыктанып , мактанам !

“ Саясатчы боломун “

Бизде коп мыкты уул , эр – азаматтар ,

Анан да чыгаан , белгилуу саясатчылар .

Алардын атын айтып кетейин мен , Алардын ысымдары мына булар : Омурбек Текебаев , Алмазбек Атамбаев ,

Дооронбек Садырбаев , Омурбек Бабанов .

Камчыбек Ташиев , Темир Сариев ,

Дагы жана башкалар .

Менин атым “ Омурбек “ коюлуптур , Чон атам , чон энемдер кеңешишип .

Текебаев Омурбектей болот дешип ,

“ Омурбек “ – деп атымды коюшуптур .

Мен дагы болсом деймин саясатчы ,

Кыргыздын патириоту , эл адамы .

Кыргызды которомун , байытамын ,

Болгону колдоп койсун кыргыз калкым !


Чынгыз Айтматовго .

Элимдин чыгаан атуулу , Кыргыздын кыраан кулуну . Кыргызды копко тааныткан , Дуйного атын жанырткан . Эбегейсиз ааламды ,

Калеми менен багынткан . Таланты ташкан дайрадай , Инсан жок калган байкабай . Кыргыздын улуу Чыңгызы , Ааламдагы эн бийик . Тобосу айды тиреген ,

Мен ойлойм бийик аскадай .

Журтумдун улуу адамы , Кадырлуу калкым атасы .

Коп кызмат кылган элине , Куч кошуп рухий демине . Кыргыздын адабиятын , Байыткан алтын зерлерге . Адамзаттын асылы ,

Суудай тунук акылы . Көрогөчтук , косомдук ,

Ар дайым болгон жакыны . Аскадай болгон Айтматов , Ардактуу калкым баатыры .



       Кыш  келип.

Конур куз бутуп аяктап , Кайрадан дагы кыш келди . Купулдоп тоого кар тушуп ,

Кыш – кыроо журуп суук болуп . Кок – кашка аккан сууларын , Катыды кат – кат муз тонуп .

Кыш келип жердин бетине ,

Коп жандык кирди чээнине . Чыдабай кыштын демине ,

Суук тартып ушуйт жер эне . Боору ооруп карайт ай дагы , Ушугон жерге термиле .


Токойдо оскон дарактар ,

Уйкуда жатат бейкапар .

Анткени алар ушубойт ,

Кышында сууктан сактаган . Апакай болуп жарашкан , Барынын ысык тону бар .

“Арстанбап”

Чурулдап сайрап куштары , Агылып зоодон суулары . Молтуроп аккан акактай ,

Коп дартка дары булагы

Арстанбап жердин кумары ,

Тоосунда буркут улары .

Жадырап осот ар жерде , Карагай , арча , жангагы .


Агылып бийик аскадан ,

Урулуп таштан – таштарга .

Музыка сымал жанырат ,

Шар аккан шаркыратмасы .

Дем алсан таза абасы ,

Мемиреп согот шамалы . Жагымдуу , жыттуу гулдорго , Бурколгон ар бир талаасы .

Жайында келсен бул жерге ,

Эс алган жыргал бул жерде . Конул ачып кетесин ,

Каалаган жакшы лагерде .

Коросун копту кызыкты ,

Лагерде жашоо кызыктуу .

Коп журдум мен да лагерде , Балалык таттуу мезгилде .


Арстанбап сонун жер экен ,

Таза аба , тунук сууга кен . Аздектеп жакшы сактаптыр ,

Ата – бабам эзелтен .

Сактайлы бизда аярлап , Урпактарга мурастап .

Андыктан жерим гулдогун , Корктонгун , корктуу “Арстанбап” !

Карабеков Өмүрбек Калмаматович